اشعه UV مکملی در کنار مواد شیمیایی برای تصفیه و میکروب زدایی آب استخر


اشعه UV

یکی از راه های تصفیه آب، تاباندن اشعه UV به آن است که تحت این عمل تمامی میکروارگانیسم های آب (اعم از بیماری زا و غیر بیماری زا) نابود می شود.

اشعه UV

 

معمولا از اشعه ماورای بنفش جهت میکروب زدایی بهتر آب در کنار روش های دیگر مانند کلرزنی و… استفاده می کنند. اشعه UV دارای طول موج ۲۵۰ تا ۲۷۰ نانومتر بوده و برای تولید آن، با زدن قوس الکتریکی، لامپ حاوی بخار جیوه را باردار می کنند این عمل موجب تولید انرژی شده و اشعه فرابنفش منتشر می شود.

اشعه تولید شده با تاثیر بر روی پروتوپلاسم و آنزیم سلولها سبب نابودی آنها می گردد. این اشعه قادر است فرم فعال باکتری، ویروس، تک یاخته و اسپور را غیرفعال و از تکثیر آنها جلوگیری کند. بسیازی از میکروارگانیزمهای بیماری زا عمر کوتاهی دارند و در صورت عقیم و غیرفعال شدن، از بین می روند.

اشعه UV

از مزایای این روش می توان به گندزدایی آنی اشاره نمود که این مهم مستقل از PH آب است و نیاز به هیچ ماده شیمیایی ندارد. بنابراین پس از گندزدایی آب توسط اشعه UV خواص فیزیکی و شیمیایی آب ثابت می ماند و تنها خواص بیولوژیکی آن تغییر می کند.

تجهیزی که اشعه UV را به آب می تاباند؛ مستقیما در مسیر لوله آب به صورت خطی نصب می شود و افت فشار ایجاد شده در آن قابل اغماص است و بر حسب دبی عبوری و فشار انتخاب می شود.

از معایب این روش می توان به این نکته اشاره نمود که فرایند تصفیه آب تنها در لحظه ای که آب تحت اشعه UV قرار می گیرد انجام می شود. برای مثال در یک استخر عمومی با نرخ تعویض آب ۶ ساعت، جرم کنترلی را در نظر بگیرید که ضمن عبور از دستگاه UV تمامی میکروارگانیسم های بیماری زای آن نابود شده است، حال این جرم کنترل را به کل استخر تعمیم دهیم متوجه این نکته می شویم که استفاده از اشعه UV به تنهایی نمی تواند سلامتی آب استخر را تضمین کند و باید از آن به عنوان یک روش کمکی در کنار مواد شیمیایی تصفیه آب که خاصیت ماندگاری یا پسماند دارند (نظیر کلر، برم و یا بیگوآنیسید) استفاده نمود. با توجه به هزینه زیاد تاسیسات UV این روش تنها در استخرهای درمانی که آلودگی میکروبی دارند و یا در جکوزی های لوکس مورد استفاده قرار می گیرد.